In de ban van Rico Verhoeven

Rico Verhoeven is een van de grootste helden op dit moment. Het leven van de pas 29-jarige kickbokskampioen is nu beschreven door schrijver Leon Verdonschot in de bestseller ‘Rico’. Hij zat bijna een jaar lang dag en nacht bij de kickbokser uit het dorpje Halsteren. “Ik wilde bij de gevechten zijn, bij de voorbereidingen daarop, maar ook bij de emotionele momenten. En die waren er genoeg in 2017,” zegt Verdonschot die gefascineerd raakte door de toewijding van Rico Verhoeven als topsporter. “Zijn benadering is heel erg compleet, inclusief voeding, krachttraining en conditietraining. Rationeel, weloverwogen, met een ver uitgewerkt plan om de tegenstander te demonteren.”

De grote kampioen blijft zelf bescheiden over zijn prestaties. Hij roemt altijd zijn vrouw Jacky en krijgt rust en extra energie door zijn dochters Jazlynn en Mikaylc. Als hij ze in bed ziet liggen krijgt hij vaak tranen in zijn ogen. 

Toch is hij lange tijd niet zo gelukkig en succesvol geweest. Om zo ver te komen heeft hij vele offers moeten brengen om zijn doelen te bereiken: geen feestjes, geen alcohol, geen junkfood. Maar zijn bokscarrière vergt ook een groot aanpassingsvermogen van zijn jonge gezin. “De sport slokt je helemaal op, dus ben ik veel van huis weg,” vertelt Verhoeven. “Hoe dichter ik bij een wedstrijd kom, hoe kribbiger en minder gezellig ik word. Daar heeft niet alleen mijn vrouw last van, maar ook voor de kinderen is het niet leuk. Ik krijg door alle spanningen een kort lontje en kan dan maar weinig hebben. Alles moet precies lopen zoals ik wil. Als er te veel herrie is, dan erger ik me daaraan. Dingen die normaal gesproken makkelijk weg te slikken zijn, zijn dan moeilijk te verkroppen. Dat is lastig voor de kinderen. Maar ik merk wel dat ze meeleven en enorm trots op me zijn. En dat geeft mij weer een enorme energie.”

Het vaderschap heeft ook zijn mindere kanten. In een populair weekblad sprak hij daar onlangs uitvoerig over. Vooral het moeten bestraffen van zijn oogappels doet zeer. “Bij de opvoeding ontkom je er niet aan dat je af en toe een uitbrander moet geven. En dat doe je dan met de beste bedoelingen, echter het komt dan vaak niet goed over. En daar heb je dan later weer een heel naar gevoel van. Vooral omdat ik zelf als kind vaak zo’n pijn had van een ruzie met mijn ouders of andere familieleden. Mijn dochters hebben laatst tegen mij gezegd dat ze het begrijpen. En dan zeggen ze: ‘je moet boksen dus het komt wel goed’. Die zin vergeet ik nooit meer, dat raakte me zo intens.”

Zijn jeugd was niet makkelijk en hij heeft daar verschillende keren publiekelijk over gesproken. Het heeft hem als kind enorm veel verdriet gedaan dat zijn ouders uit elkaar gingen. Tot zijn zevende woonde hij bij zijn moeder. Moeder Verhoeven hield van haar kinderen maar dat ging in de praktijk vaak heel moeizaam. Tijdens een radio-interview met de lokale omroep ging hij dieper op deze periode in:

“Het was een periode met vaak problemen en verdriet. Het werd een stuk beter toen ik bij mijn vader ging wonen. De eerste aantal jaren heb ik nare dingen gezien. En mijn zus die het moeilijk had, dat doet toch pijn om te zien. Maar hierdoor weet ik wel: Je bent verantwoordelijk voor je eigen keuzes en toekomst. Als je er wat van wil maken, moet je dat zelf doen.”

Toen hij ging sporten werd al snel duidelijk dat hij veel talent had. Toen hij in aanraking kwam met boksen en kickboksen was hij direct helemaal in de ban van deze sporten. Vanaf 2004 is hij professioneel actief en maakte deel uit van Franchises K- It’s Showtime, Superkombat en Glory.

Op 21 juni 2014 werd hij Wereldkampioen in het zwaargewicht. Hij versloeg die dag Daniel Ghita op punten. En dat was een terechte triomf want zijn tegenstander had zo enorm veel moeten incasseren. Een journalist van een Frans tijdschrift sprak zijn verbazing er over dat Ghita overeind was gebleven. “Het was buiten menselijk wat die jongen aan klappen en trappen van Verhoeven kreeg. Er is zelfs na afloop nog een extra dopingcontrole geweest om te zien of die jongen niet had geslikt. Dat bleek gelukkig niet het geval. Wel is deze vechtsporter een man die zich door yoga volledig kan afsluiten van pijn. En dat kan haast niemand.” Verhoeven wist daarna zijn titel met succes te verdedigen tegen Errol Zimmerman via een technische knock-out. Tegen Benjamin Adegbuyi ging het iets moeizamer maar hij bleef The Champ. Tegen deze beruchte vechtersbaas moest hij daarna nog een keer knokken om zijn titel te behouden. Tot verbazing van vriend en vijand kreeg zijn tegenstander geen enkele kans op revanche en sloeg hij hem knock-out. Daarna waren er nog overtuigende winstpartijen tegen Mladen Brestovac (unanieme jurybeslissing) en Anderson Silva (knock-out).     

Het duel tegen Jamil Ben Saddik was vooraf al een beladen duel. Door verschillende oorzaken kregen veel mensen het idee dat het een strijd zou worden tussen Nederland en Marokko. Vooral op verschillende websites en forums liepen de emoties hoog op. Voor de vrienden van Rico een zeer merkwaardige kwestie. Een vriend uit de Randstad: “Ik begreep er helemaal niets van hoe dit is ontstaan. Vooral op websites van radicale Belgische Arabische jeugd werd net gedaan alsof het een strijd zou worden tussen twee mannen die elkaar intens haten vanwege hun afkomst. Rico is een man met duidelijke opvattingen maar met politiek laat hij zich niet in. Hij is voor het hard bestraffen van criminelen die ouderen of dieren het leven zuur maken, maar dan ben je zeker geen racist. Helaas hebben veel media daar nog een schepje bovenop gedaan. Blijkbaar verkoopt het goed om te doen alsof er raciale spanningen aanwezig zijn.”

Ook een andere vriend begreep niets van de ‘hetze’. “Vanwege zijn sportleven gaat hij met veel mensen om en dan kan je haast geen mensen uitsluiten,” liet hij weten. “Op jonge leeftijd trainde hij al met de meest uiteenlopende nationaliteiten en hij komt ook uit een volksbuurt die gemengd was.” Rico wilde er weinig over kwijt, alleen de dag na het gevecht kwam hij met een Twitterbericht waarin hij duidelijk stelde niet blij te zijn met deze merkwaardige mediarel. Wel was het duidelijk dat Rico en Ben Saddik geen vrienden waren. Na de overwinning verdween Ben Saddik zonder te groeten en wilde hij de media niet meer te woord staan. Dat was merkwaardig want vooraf had hij wel zeer veel praatjes. En dat is jammer want deze sportman heeft zoveel kwaliteiten dat hij zijn ware klasse in de ring kan laten zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *